2019/12/29
روزهای اول در بارسلونا
نخستین انتشار در اینستاگرام
اینجا مدتی بود که به بارسلونا نقل مکان کرده بودم، به گروه تحقیقاتی جدیدم تو مرکز تحقیقات فوتونیک اروپا که روی لیزرهای نسل جدید کار میکرد.
خوشبختانه خیلی زود تونستم به کمک آدولفو، فوق دکترای والنسیایی گروهمون که بعدها به نزدیکترین دوست و همکارم تبدیل شد، جایگاه خودم رو تو گروه پیدا کنم و تو سریع‌ترین زمان ممکن مسئولیت تجهیزات و آزمایش‌های اتمی مربوط به خودم رو به عهده بگیرم. روی پالسهای لیزری کار میکردم که کوتاه‌ترین پالسهای لیزری ممکنه، یعنی فِمتوثانیه، یعنی اگه یک ثانیه رو اول به یک میلیون قسمت تقسیم کنیم، بعد هر کدوم از اون یک میلیون قسمت رو به یک میلیارد قسمت دیگه تقسیم کنیم، اون تیکه‌های کوچیک میشه فِمتوثانیه! ده به توان منفی پونزده. کار من طراحی و ساخت تجهیزاتی برای تولید، تبدیل فرکانس، تقویت، اندازه‌گیری و استفاده از اون پالسهای فِمتوثانیه بود.
از لحاظ طیفی، محدوده کار من اول تو ناحیه مادون قرمز قرار داشت که به چشم دیده نمیشه، یعنی نامرئی‌ه و باید با تجهیزات خاصی دیده و اندازه‌گیری بشه که، خب، همون تجهیزات رو هم باز خودمون طراحی و درست میکردیم. بعدها تو ناحیه ماورابنفش و مرئی هم چند تا کار اتمی انجام دادم.
ببخشید، فک کنم بحث داره خیلی فنی میشه، بهتره کمی از این پارک بگم :).
پارک گوئل که اوایل قرن گذشته توسط معمار کاتالان نابغه‌ای به اسم آنتونی گائودی طراحی و ساخته شد، هیچ قسمت تکراری نداره و تقریبا همه المان‌هایی که تعبیه شده خاص و منحصر به فرده. از بالای این پارک تقریبا قسمتهای عمده شهر بارسلونا رو میتونین ببینین.