2017/05/11
دوری کردن از آیین محموله‌پرستی
نخستین انتشار در اینستاگرام
یه نکته: تا وقتی دلایل و تفکرِ پشتِ هرچیزی رو درک نکرده باشیم، کامل‌ترین و حرفه‌ای‌ترین بازسازی ظواهر هم، نه تنها نتیجه ای رو در بر نداره، بلکه کاملا مسخره و خنده‌دار به نظر میرسه.
ریچارد فاینمن، فیزیکدان برنده جایزه نوبل و از ارکان اصلی فیزیک کوانتوم، این نکته رو در قالب یک داستان واقعی بهمون یادآور شده.
تو جزایر مِلانزی اقیانوسیه قبایلی وجود دارن که اعتقاد دارن ثروت از آسمون براشون میرسه. تو اوایل قرن بیستم، آذوقه انگلیسی‌هایی که برای کنترل اون جزایر مستقر بودن با هواپیما بهشون میرسیده و از بومی‌ها برای پر و خالی کردن محموله‌ها استفاده می‌شده. بومی‌ها فکر میکنن که اونها هم اگر آیین و مراسم مشابه انگلیسی‌هارو انجام بدن، از آسمون محموله‌های غذا و پوشاک و اسلحه و غیره به دستشون میرسه. بنابراین میرن و یه فرودگاه عین فرودگاه انگلیسی‌ها اونور جزیره میزنن. باند، اتاق کنترل، یه چیزایی شبیه هدفون و رادیو، حتی با درآوردن صدای اپراتور، آتیش کنار باند، پرچم های رنگی، … . اما دریغ از یک هواپیما و یا آذوقه از آسمون!
حالا، کمی به دور و بر خودمون نگاه کنیم و به کارهای خودمون، دیگران، شرکت‌ها، سازمان‌ها، دانشگاه‌ها و غیره دقت کنیم و ببینیم آیا واقعا به معنا و دلایل و اهداف واقعی کارهاشون پی بردن و یا مثل این محموله‌پرست‌ها، با تقلید کورکورانه و البته خنده‌دار، ادای کسانِ دیگری رو دارن در میارن؟
فاینمن این نکته رو به محققان جوان، اساتید، مسئولین دانشگاه ها و سیستم آموزشی گفته، که بی‌خودی با تقلید بی‌اساس از مراکز و آزمایشگاه‌های جاهای دیگه و انجام کارهای تحقیقاتی الکی، خودشون رو علاف، و پول و وقت سیستم و دیگران رو هدر ندن و دست آخر هم فک نکن شاخ غول رو شکوندن! چون اون همه هزینه، بدون داشتن تفکرِ پشتش، کار به جایی نمیبره. و تازه بدتر از اون، به خاطر نبود هیچ نتیجه‌ای، به خاطر اون همه هزینه، ناراحت و شاکی هم میشیم!
این نکته تو همه ابعاد قابل تعمیمه. اینکه تو هر کاری دست از تقلید بکشیم. اینکه متوهم نباشیم تو اهداف. هدف واقعی‌مون رو براساس نیاز، علاقه و توانایی‌هامون انتخاب کنیم و برای رسیدن بهش، راه و راه‌حل مختص خودمون رو پیدا کنیم!
زمانی موفق میشیم که بتونیم همه اون تقلید‌هارو کنار بگذاریم و از نو شروع کنیم.